یک آیه ای در انجیل هست، که من خیلی دوستش دارم، و فکر می کنم اگر همه انجیل تحریف شده باشد، این آیه اصیل است. زیرا بوی سخن یک پیغمبر را می دهد، و تصور نمی کنم به تحریف یک کتاب آسمانی می پردازند، اینقدر شعور و ذوق داشته باشند که چنین جمله ای بسازند.

می گوید: "ای انسان ها، از راه هایی مروید که روندگان آن بسیارند، از راه هایی بروید که روندگان آن کمند."

چرا که تاریخ، تکامل، مال کسانی است که خودشان راه تازه انتخاب کرده اند، یا راه هایی را بر گزیده اند که هنوز انسان ها، و توده ی عوام که همیشه دنباله رو هستند، و همیشه دیگران برایشان فکر می کنند و تصمیم می گیرند، از آن راه ها نمی روند.

 " از راه هایی بروید که روندگان آن کمند، از راه هایی مروید که روندگان آن بسیارند."

روحانیون قشری قستنطنیه برای این که به مضمون آیه عمل کنند، هیچوقت از خیابان های اصلی و شلوغ عبور نمی کردند، بلکه از کوچه پس کوچه های خلوت می گذشتند. این نشان می دهد که گاه یک زیبایی شگفت، یک فکر بلند، و یک سخن عمیق، در اندیشه هایی که شایستگی فهم آن را ندارند به چه صورت مضحکی تجلی می کند و مسخ می شود.

و علی، این روح پر شگفتی که همه ابعاد گوناگون، و حتی نا همانند بشری قهرمان است، امروز در میان شیعیان خویش چنین سرنوشتی دارد . افسوس که چقدر زیبایی ها و عظمت ها در دست ملت هایی که لیاقت داشتنش را ندارند، پایمال می شوند

منبع  : قسمت ابتدایی از کتاب "علی اسطوره ای در تاریخ" نوشته دکتر علی شریعتی، تحت عنوان پیشنیاز