دلم می خواهد این عکس را به دوست جدیدی که پیدا کرده ام هدیه بدهم.

۳ سال پیش بود که این عکس را گرفتم، خیلی دلم برای اون فرصت هایی که زود از دستشون دادم تنگ شده. زمانی بود که در هر هفته، ۱-۲ روز را به درون طبیعت رفتن اختصاص می دادم. هیچ وقت فکر نمی کردم که اون فرصت های خیلی نزدیک به این زودی این قدر دور بشوند.

حدود ۳ هفته دیگر برای یک ماه می روم ایران. ۲-۳ جا هست که حتما خواهم رفت یکی حتما از مسیر  کلکچال و از روی خط الراس می خواهم بروم توچال. نمی دانم با وضعیت جسمانی فعلی ام می توانم بروم یا نه؟ اما آرزو بر جوانان عیب نیست

پس نوشت : عاقبت این سفر را در پست شرمنده که نشد بخوانید