یادتون هست توی پست نمی دانم چی بگویم کلی گرد و خاک کردم که چرا کسی به فکر این بچه‌ها نیست؟ آن روز ادا کردم که کاری تا بوی سیاسی نگیره، کسی پا جلو نمی‌گزارد. کمانگیر تلنگرم زد و من را یاد داستان موش گربه انداخت که هیچ کس نرفت زنگوله را گردن گربه بندازه. امروز من اعلام می‌کنم پایه این کارم و می‌خواهم هر طور که شده در این راه قدم مثبتی بردارم. توی این ۲-۳ روز با کلی از بچه‌های SFU و UBC حرف زدم و امکانات موجود را بررسی کردیم. فکر کنم ۲ تا از مهم‌ترین نتیجه‌های این گفتگوها این بودند که:
۱- رد چند تا آدم خیر پایه در ونکور را پیدا کردم که تصمیم دارم هرچه سریع‌تر با آن افراد تماس بگیرم.
۲- با تجربه چند کار مشابه که در این شهر انجام شده آشنا شدم. خوبی این آشنایی در این بود که شدیدا به موفق شدن در این کار امیدوار شدم

در حال حاضر مهم‌ترین کمکی که نیاز داریم، برقراری یک کانال ارتباطی با یک نفر در ایران است که از اوضاع و احوال این بچه‌ها اطلاعات دقیق و جامعی داشته باشد من از شهرزاد (وبلاگ مسکوت) تقاضای کمک کرده‌ام و به افراد دیگر هم که تماس خواهم گرفت ولی همین جا از هر کسی که این صفحه را می‌خواند، خواهشمندم هر کمکی که به ذهنش می‌رسد و یا از دستش بر می‌آید را از این بچه‌ها دریغ نکند.