چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید،

                                                 واژه را باید شست.

                                                            واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشد

چتر ها را باید بست،

                  زیر باران باید رفت.
                           فکر را، خاطره را، زیر باران باید برد.

                                                     با همه مردم شهر زیر باران باید رفت.

                                                                           دوست را، زیر باران باید جست.

                                                                                                  زیر باران باید بازن خوابید.

زیر باران باید بازی کرد.

                زیر باران باید چیز نوشت، حرف زد، نیلوفر کاشت،

زندگی تر شدن پی درپی،

                زندگی آب تنی کردن در حوضچه ((اکنون)) است.

رخت ها را بکنیم،

                آب دریک قدمی است

روشنی را بچشیم.

شب یک دهکده را وزن کنیم، خواب یک آهو را.

                               گرمی لانه لک لک را ادارک کنیم.

                                                     روی قانون چمن پانگذاریم.

و نگوئیم که شب چیزی بدی است.

                              ونگوئیم که شب‌تاب ندارد خبر از بینش باغ.