صبح بخیر ماهی کوچولو 
                                 صبح زیبات بخیر ماهی کوچولو .....

چند لحظه به این عکس نگاه کنید، زیبا نیست؟ حال می‌ده با یک عزیز بنشینی اینجا و کلی حرف بزنید.

آرزو دارم روزی با پدر و مادرم روی اون نیمکت وسطی بنشینم و مت هم از ما ۳ تا عکس بگیره یا نه شاید هم از یک نفر که داره قدم می‌زنه بخواهیم از هر ۴ تای ما عکس بگیره

این دو سه روز پوست پت و مت کنده شد، کلی کار بود که در تعطیلات باید انجام می‌دادند در نتیجه اصلا احساس آمدن عید بهشون دست نداد. خصوصا وقتی که در این ۵ روز نخستین سال ۳ روز برفی داشتیم که ته مانده‌های احساس عید را هم شست و برد. ولی خوب وقتی گل زیر دیدم مجددا احساس نو شدن سال به من دست داد. سال نو همه مبارک

نکته: از جمله خواص کانادا این است که حتی وقتی در گرم‌ترین شهر این کشور زندگی می‌کنی باید با مفهوم برف کنار بیایی حتی اگر دم عید باشه

خوب معلومه، وقتی می‌خواهی مهمانی مجردی بروی، باید خرج کنی

 

روزهای اولی بود که آمده بودیم ونکور. اون موقع از سال شهر بسیار بسیار زیباست ما هم مدام می رفتیم گوشه کنار شهر. اینجا هم پارکی به نام Kitzilano beach هست که پت و مت برای اولین بار و تا این لحظه برای آخرین بار یک فقره دزدی دیدیم  از گلوش پایین نره، از جلو یک طفل خردسال این را دزدید

صبح بخیر، منم باز هم ، اومدم که طلوع آفتاب را در کنار تو تماشا کنم

 در اولین نگاه عاشقش شدم، اون هم فهمید و برام ناز و کرشمه کرد. ولی من عقب ننشستم، هی رفتم و هی رفتم . چه لحظاتی که تنهاییش را با من قسمت کرد در تابستان گرم و یا زمستان سرد و خشنش همه را با من قسمت کرد. من از آرزوهام براش می گفتم و اون بهتر از هر کس دیگری اون ها را می شنید. اون هم از سکوتش برام می گفت. با کمکش یاد گرفتم که نمی شود متفاوت از نمی توانم است.  می دونم اون هم من را دوست داشت چون چند بار که می تونست، جونم را نگرفت ولی نمی دانم چرا دفعه آخر که می خواستم ازش خداحافظی کنم، بی محلی کرد. تحویلم نگرفت شاید اون فهمیده بود که باید به دل تنگی خو بکنه، یعنی اون هم نیمه شبها خواب من را می بینه

این هم یک نمونه از آدم های پست علم معاش.

من در برابر عظمت و زیبایی این سرفراز ترین قله البرز مرکزی سر تعظیم فرود می آورم.