امان از دست بازیگوشی این پت و مت! مثلا این ترم فقط یک درس دارند. البته درس فوق العاده مهم و سختی است که نیاز مطالعه مداوم  و جدی دارد. ولی این پت و مت بازیگوش همیشه دنبال بازیگوشی و جینگولک بازی هستند!! مثل جناب پت که خودم باشم ، کافی اسم درس بیاد، هوس بیرون رفتنش می گیره، نمی دانم می خواهد آشپزی بکنه، یاد خاطرات گذشته بکنه و یا حتی وبلاگش را آپدیت بکنه   وای تازه امروز مهمان هم داریم و مت بیچاره کلی کار داره که انجام بده و من هم به بهانه درس خواندن اینجا نشسته ام و ای به حالم اگه بفهمه دارم چه کار می کنم پس لطفا  من هم زود می رم چون به قول حافظ " وای اگر از پس امروز بود فردایی"

احتمالا برای خیلی از ما و اطرافیانمان پیش آمده که احساس کنیم، هر چه تلاش می کنیم نتیجه کافی نمی گیریم! شاید هنوز همه فکر می کنند که ما، انسان ها موفقی هستیم ولی خودمان احساس دیگری داریم. برای خود من چندین بار در این وضعیت قرار گرفته ام. یکبار در زمان تز فوق لیسانسم این در این موقعیت قرار گرفتم. هر چند استاد راهنمای من که انسان بسیار نازنینی بود بسیار خوب با من بر خورد می کرد ولی من در درون خودم متوجه بودم که اوضاع عادی نیست. خواندن داستانی که در ادامه نوشتم خیلی به من کمک کرد که خودم را جمع و جور کنم. چند ماه گذشته هم بازدهی خوبی نداشتم، فکر کنم یاد آوری این داستان خیلی کمکم کرد که وضعیتم را بهبود ببخشم. و اما داستان :

فکر کنم از بهترین عادت های  من و مهتاب، اینه که مدام می شینیم و در کارهای خودمون و حوادث اطرافمون صحبت می کنیم و سعی می کنیم مسائل را ریشه یابی کنیم و در راه اصلاح خودمون تلاش کنیم . چون هر دو  باید خیلی خیلی بهتر بشیم 

فکر کنم همه ما باید به یاد این سخن مولا علی باشیم که :

مراقب افکارت باش که گفتارت می شود

مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود

مراقب رفتارت باش که عادتت می شود

مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود

مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت می شود

 نهج البلاغه

این داستان را خیلی دوست دارم هرچند کسی که این داستان را برای من تعریف کرد حسن نیت نداشت و بیشتر قصد فریب کاری داشت. بگذریم از این قضیه و داستان را بخوانیم

یکی بود یکی نبود. گربه ­ای جوان در حیاط مدام به دنبال دمش می­ دوید. گربه پیری از کنار او رد می­ شد از او پرسید :مشغول چه کاری هستی؟ گربه جوان با غرور گفت : به می­ خواهم دمم را بگیرم، آخر در دانشگاه به ما آموخته ­اند که خوشبختی ما گربه ­ها در دم­ ما نهفته است! گربه پیر : راستش را به خواهی من به دانشگاه نرفتم و نمی ­­دانم که چه می­گویی ولی من همواره در زندگی به نحوی حرکت می­ کنم که دمم به دنبال من حرکت کند

در ضمن من منبع این داستان را نمی شناسم ، اگر کسی می دونه لطفا به من بگه

شب چله بود. ته دریا ماهی پیر دوازده هزار تا از بچه ها و نوه هایش را دور خودش جمع کرده بود و برای آنها قصه می گفت:

«یکی بود یکی نبود. یک ماهی سیاه کوچولو بود كه با مادرش در جویباری زندگی می کرد.این جویبار از دیواره های سنگی کوه بیرون می زد و در ته دره روان می شد. خانه ی ماهی کوچولو و مادرش پشت سنگ سیاهی بود؛ زیر سقفی از خزه. شب ها ، دوتایی زیر خزه ها می خوابیدند. ماهی کوچولو حسرت به دلش مانده بود که یک دفعه هم که شده، مهتاب را توی خانه شان ببیند!

مادر و بچه ، صبح تا شام دنبال همدیگر می افتادند و گاهی هم قاطی ماهی های دیگر می شدند و تند تند ، توی یک تکه جا ، می رفتند وبر می گشتند. این بچه یکی یک دانه بود - چون از ده هزار تخمی که مادر گذاشته بود - تنها همین یک بچه سالم در آمده بود.

راستی داستان از صمد بهرنگی است و لینک اصلی را می توانید اینجا ببینید.

و همچنین می توانید آن را از لینک رادیو کالج پارک گوش کنید.

گل من چندین منشین غمگین شام محنت به سر آمد
سر و دست افشان غم دل بنشان غمخوارت از سفر آمد
ز چه بنشستی بگشا دستی آذین کن صحن و سرا را
که پس از غمها به رخ شبها آب و رنگ صحر آمد
شب مهتابی ز چه بی تابی روشن کن شمع صبوری
منشین غمگین که مه دیرین تابان و جلوه گر آمد

تو که آگاهی که چه شبهایی با یاد او بنشستیم
شب بارانی غم پنهانی رفت و نور بصرآمد

پس از آن دوری غم مهجوری شورو شادی بر پا کن
ز غم پنهان نشوی گریان چون او خندان ز در آمد

شب مهجوری ز ره دوری آوای رهگذر آمد
که صحر سر زد
غم دل پر زد
شادی از بام و در آمد
شب جانکاهی شرر آهی زد ابر غم به کناری
به سرافرازی به دل افروزی خورشید ما به در آمد

گل من چندین منشین غمگین شام محنت به سر آمد
سر و دست افشان غم دل بنشان غمخوارت از سفر آمد